Monday, May 26, 2008

Emel Sahabat Yang Dihantar kepada ISEUMS

Berikut dilampirkan emel yang telah dihantar oleh seorang Sahabat kepada ISUEMS. Respon ISEUMS boleh dibaca di posting bertajuk Kembara Mencari Tuhan..Jalan Yang Belum Ditemui Pangkalnya. ISEUMS telah melakukan sedikit perubahan dari aspek tatabahasa tanpa mengubah isi kandungan asal emel. ISEUMS mengucapkan berbanyak terima kasih atas keizinan dan kepercayaan yang telah diberikan kepada ISEUMS untuk menyiarkan emel tersebut. Moga ada nilainya di sisi Allah dan di sisi pendukung-pendukung dakwah.

Salam.
Mengenai hal soalan saya tempoh hari;

Apa nak buat kalau hati rasa berputus asa dari rahmat Allah.
Mungkin agak pelik soalan ini.tapi sy utarakan soalan ini kerana terkadang bila sy muhasabah diri, timbul persoalan-persoalan yang tidak terjawab oleh sy sendiri.

Sy terfikir kenapa sy tidak seperti orang lain...? kenapa sy sering kekurangan berbanding orang lain...

Bila sy bersama kawan2, soalan2 ini muncul:

Bila sy tengok kawan2 lain buat keje2 dakwah, sy tanya pada diri sy kenapa bukan sy? kenapa orang lain yang dipilih?

Kenapa kawan2 sy selalu dipilih menjadi ajk untuk program2 berbentuk dakwah? kenapa bukan sy?

Dan bila sy dipilih, kenapa hanya setahun sekali@dua kali shj dipilih? kenapa bukan seperti kawan2 lain?

Bila sy ikut program2 islam, sy terfikir kenapa sy dipilih sebagai ajk makanan shj?kenapa tidak seperti kawan2 lain?

Bila sy tahu kawan sy dicalonkan menjadi amirah di universiti lain, sy tanya pada diri sy, kenapa bukan sy?

Bila sy tahu kawan sy dah hafaz alquran 30 juz, sy tanya pada diri sy kenapa bukan sy yang dipilih? kenapa kawan sy?

Bila sy dengar orang lain mengaji dengan tajwid yang betul, sy tanya pada diri sy, kenapa bukan sy?

Bila melihat kawan2 yang sentiasa menjaga diri dan amalan islam, sy tanya pada diri sy, kenapa bukan sy?

Bila sy tahu kawan2 dari usrah, sy tanya pada diri sy kenapa sy tidak dipilih? kenapa Allah tak gerakkan hati mereka untuk mengajak sy? Sedangkan mereka bukan orang lain, mereka kawan baik sy. Sy berkawan dengan mereka pun kerana ingin bersama2 mereka. tapi kenapa allah tak gerakkan hati mereka? sedangakn sy pernah memberitahu minat sy? Sy tak faham...

Dulu, sy selalu tanya diri sy, kenapa Allah tak pilih sy untuk mengambil bidang agama di nilampuri, kelantan? kenapa kawan2 lain yang dipilih? Sy sangat minat bidang agama, tapi kenapa mereka yang dipilih? kenapa bukan sy? Sedangkan saat itu, sy benar2 memerlukan ilmu agama, sy benar2 jahil tentang islam dan ingin mempelajarinya tapi kenapa sy tidak dipilih?

Bila sy tahu, kawan2 menghabiskan masa cuti dengan pergi berguru di sekolah pondok, sy tanya diri sy,kenapa bukan sy yang dipilih?

Bila sy berada dalam keluarga, soalan ini muncul?
Bila sy tengok keluarga orang lain yang menggamalkan islam, sy tertanya2 kenapa bukan keluarga sy? Kenapa keluarga sy tidak dipilih menjadi manusia yang faham dan amalkan islam? Kenapa keluarga orang lain yang dipilih?

Bila sy tengok orang lain dapat mengubah keluarganya daripada tak faham islam kepada faham dan amalkan, sy tanya pada diri sy, kenapa bukan sy yang dipilih?

Bila sy sendirian, kadang-kadang sy tanya diri sy, kenapa dalam hal kemaksiatan kepada Allah, sy termasuk dalam golongan itu? Tapi kenapa dalam hal2 ketaatan kepada Allah, sy tidak dipilih? kenapa orang lain yang dipilih?

Sy cuba ubah diri sy, tapi kenapa sy tidak dipilih untuk istiqomah? Sy tak faham kenapa.....Hingga kadang2 sy merasa penat untuk berusaha menjadi 'budak baik'....
Dan sampai ke tahap sy merasa hati sy berputus asa dari rahmat Allah...

Buktinya, ketika berdoa sy dapat merasakan, sy tidak bersungguh2 berdoa, sy tidak bersungguh2 mengharap pada Allah, sy tidak bersungguh2 bertawakkal kepada Allah. Bahkan dalam solat, sy dapat merasakan hati sy tidak pada Allah. Sy dapat merasakan sy solat kerana merasakan ia satu kewajipan, bukan kerana mengharap pada Allah...

Lembaran2 Al-quran pun semakin kurang sy baca...sy cuba ubah, tapi sy tak mampu istiqomah...apa yang teruk, kadang2 sy tidak ada masa langsung untuk membaca al-quran. sy amik alquran, sy tanya diri sy=apa dosa sy hingga hati sy tidak ada kekuasaan langsung untuk membacanya.

Sy cuba latih diri sy sy berzikir tapi sy hanya mampu bertahan 10-20 minit shaja. lepas tuh, fikiran sy mula melayang-layang memikirkan benda2 yang tak penting?

Sy penat untuk terus berusaha......

Wasalam..

Terima kasih Ya Allah kerana mencampakkan hidayah ke hati Sahabat kami, seterusnya terus menginsafkan kami melaluikeihklasan dan ketulusan rintihan hati.
Ya Allah Ya Tuhan Kami, Ya Allah Ya Tuhan Yang Membolak-balikkan hati, Tetapkan Kami Atas Jalan Agamamu, Dan Jalan Ketaatan Kepadamu..

Astaghfirullahal'azim..
Astaghfirullahal'azim..
Astaghfirullahal'azim..

0 comments: